حالا آهای شمایی که به چشمانت هزار رنگ و لعاب میزنی کدام روز توانستی همچین چشم هزار رنگی داشته باشی!!!

حالا این فقط یکی

و آن هم بدون ابروی خنجریست که ...

روزی از خود پرسیدم اینکه می گویند بلایای طبیعی منظورشان چیست؟

خواستم از کسانی بپرسم اما ترجیح دادم پاسخ آنان را حدس بزنم اینگونه شد:

از اولین کسی که پرسید بلایای طبیعی چیست در پاسخش زلزله را به سخن آورد

وقتی چرایش را پرسیدم گفت چون جان بسیاری را می گیرد.

از دومین نفر.......جواب داد سیل که جان خیلی ها را با خود می برد

از سومین نفر.....آتشفشان چون آدم میکشد

از 4 و 5 و6 و.....

به این نتیجه رسیدم ادمی هر چیزی را که جان او را به خطر بیاندازد و او را از زندگی باز دارد را بلای طبیعی نامیده...

اما کدام جان و کدام زندگی؟

آدمی چه را جان می داند و چه را زندگی می گوید؟

مگر آدمی نمی داند اینها از جانب کیست؟

نویسندگان امروز نوشته های خود را ده ها و شاید صد ها بار ویرایش می کنند چون هدفشان این است که نوشتشان جلوه زیبا تری داشته باشد.

مگر نه این است که او از همه بیشتر بر زیبایی واقف است؟

مگر نه این است؟....

شاید همینها که آدمی بلای طبیعی نامیده اش پاک کن های او باشد که برای تصحیح آثار خود از آن استفاده می کند؟

از هدفش زیبایی را نمی دانم اما شاید مقصود والاتری را داراست.

اکنون که این برهان ها را می بینم با خود می گویم چرا آدمی آن را بلا نامیده؟

بلا؟ یعنی چه؟

در مقابلش چه می توان بکار برد؟

آیا واقعا چون عده ای از اینها ضررها می بینند بلاست؟

شاید چون آدمی ظاهر را می بیند آن را بلا نامیده

و اینکه از طبیعت است پس از آن به  بلای طبیعی یاد کرده.

 حال مگر خود آدمی طبیعت نیست؟

مگر خود خواهی و دروغ و خیلی از این چیزها از جانب آدمی نیست؟

مگر این چیزها ارزش آدمی را پایین نمی آورد؟

 مگر آدمی با این چیزها  خود را از دست نمی دهد؟

مگر...

پس چرا کسی در جوابم نگفت که خودخواهی و دورغ و خیلی از این چیزها هم بلای طبیعی است که در جواب چرایش از سوی من از بین رفتن آدمی را اشاره دارد؟

شاید این دوپا از بین رفتن خود را توسط آنها نمی بیند چون درونی نمی بیند

چشم ها کمسو شده اند.

دلیلش را نمی دانم فقط می دانم چشم ها کمسو شده اند.

کمسو......

 سلام

می خواستم بگم من که تو مطالبم سوال می پرسم دنبال کسی هستم که جوابشو به من برسونه .من واسه جواب سوال می پرسم.

ممنون

لحظات خود را در میان وبلاگ های پیشنهاد شده از طرف دوستانم می گذراندم.

وای چه می دیدم............

وای..................

در این میان یکی از 2 تا شان از عشق و عاشقی می گفتند.

کاش می دیدی که چه گفته بودند از عشق و چه می خواستند  از عشق

کدام عشق؟ کدام عاشقی؟

مگر معشوقی برایشان در کار است؟

تازه اگر هم در کار باشد این چه عشقی است که حرفهای عاشق را همه زود تر از معشوق می شنوند و می بینند.

عشق را بازیچه کرده اند.

دلم برای عشق سوخت وقتی دیدم فقط با داشتن 3 حرف چگونه بازیچه دست آنها شده بود.

خود این طرف عشق و معشوق را آن طرف عشق گذاشته بودند و این 3 حرف و با خودشان  2 تا را که جمعا می شود 5 تا ، 12 جایگشت تشکیل داده و هر روز یکی از آن جایگشتها را می گفتند.

بعضی ها هم 2 تاشان میا آن 3 تا بودند و از این راه  120 حالت درست کرده و از این راه از عشق دم می زدند.

ولی جایی ندیدم که لااقل 2تا ، یکی شوند و از این راه به 24 گونه عشق بازی کنند.

1 چیزه جالب دیگر آنکه می دیدم او دم از عشق و عاشقی می زند سپس معشوقش را پیدا می کند.

این دیگر یعنی چه که با عشق معشوق پیدا شود؟           

با این حال به آنها پیشنهاد می کنم که بیایند و با معشوق من عشق بازی کنند.

معشوقی که تمام عاشق هایش کنار هم به او ابراز عشق می کنند.

کجا همچین معشوقی بتوان یافت؟

که عاشق هایش بر سر هم نمی زنند

کاش بجای این ترکیب عوض کردن ها

کاش بجای این دروغ عشق ها

کاش بجای این همه......

کاش که عاشق و معشوق و عشق 3 حرفی  را یکی کنند.

آنگاه فقط 1 حالت باقی می ماند.

فقط 1حالت.........

در این 1 حالت همه غرق همند ، همه با هم 1 حرف شده اند و آن حرف دل است.

آنگاه اگر توانستند هر روز این  1دیالوگ را بر روی پرده برند پس عاشق شده اند. عاشق.....

ای کاش عشق ها مرتفع شوند

آهای ای سماموس ای تو که قدت از ما ها بلند تر است  دست عاشقان بگیر و عشقشان آسمانی کن

آرزومند آرزوهای پاکتان

در رویاهایم دیدم که با خدا گفتگو میکنم .

 پرسیدم ."چه چیز بشر شما را سخت متعجب می سازد!"

خدا پاسخ داد :"کودکی اشان. اینکه ان ها از کودکی اشان خسته میشوند  عجله دارند که بزرگ شوند و بعد دوباره پس از مدت ها ارزو میکنند که کودک باشند ... اینکه ان ها سلامتی خود را از دست میدهند تا پول به دست اورند! اینکه با اضطراب به اینده مینگرند و حال را فراموش میکنند . بنابرین نه در حال زندگی میکنند نه در اینده . اینکه انها به گونه ای زندگی میکنند که گویی هرگز نمی میرند و به گونه ای می میرند که گویی هرگز زندگی نکرده اند ."
من دوباره پرسیدم :"به عنوان یک پدر میخواهی کدام یک از درس های زندگی را فرزندانت بیاموزند؟: او گفت :" بیاموزند که انها نمی توانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد اما می توانند اجازه دهند که خودشان دوست داشته باشند .

بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند . بیاموزند که فقط چند ثانیه طول می کشد تا زخم های عمیقی در قلب دیگران ایجاد کنند اما سال ها طول میکشد تا ان زخم ها را التیام بخشند . بیاموزند ثروتمند کسی نیسن که بیشترین ها را دارد کسی است که به کمترین ها نیاز دارد . بیاموزند که ادم هایی هستند که انها را دوست دارند فقط نميدانند که چگونه احساساتشان را نشان دهند . بياموزند که دو نفر می توانند با هم به بک نقطه نگاه کنند و ان را متفاوت ببينند . بياموزند که کافی نيست فقط ان ها ديگران را ببخشند بلکه بايد خود را نيز ببخشند .

    عظمت تو را...

    چه کسی؟

    چه کســـی؟

    این همه عظمت را چه کسی در تو نهاد؟

شاید تو رو اجیر کرده که ما رو دید بزنی....

و شاید هم قراره واسه ما اون دنیا شهادت بدی

تابلو دیگه علیه من شهادت می دی  اخه من که غیر از بدکاری چیزی نمی دونم

کی اینجاست که تو ندیدیش؟ همه رو دیدی و می دونی کی چه کاری کرده

حالا تو که زیاد قدت بلند نیست اونایی که وقتی کسی میره بالاشون نمی ذارن طرف نفس بکشه چــــــی؟؟؟؟

حتما اونا دیگه آماره همه رو دارن

ولی تا حالا شده کسی موقع بدکاری نگات کنه و خجالت بکشه؟

من که بعید میدونم

تو این دورو زمونه مردم به بدکاریشون حتی جلوی تو با اون قدت می نازن حا لا جلوی تو هیچی جلوی اونی کی بزرگ تر از همهمونه هم......

عاقبت تو میمونی و من و اون....

میگن اون کارهای من رو می بخشه حالا تو چه گواه باشی چه نباشی..